Op 19-03-2008 kwam er een aanmelding bij STEP binnen van de zorginstelling Sensire. Het betrof een individuele ZelfZorg begeleiding van een medewerker met schouderklachten. De betreffende dame woont in de regio Doetinchem, vandaar dat ze bij Gerben Geerdink, STEP ZelfZorg Instructeur in Doetinchem, werd ondergebracht.

De medewerker van Sensire kende STEP al van de groepsgewijze cursus die ze gevolgd heeft. Daarnaast wist ze van een aantal collega’s dat zij in het verleden individueel door STEP zijn begeleid. Ze had zelf positieve ervaringen naar aanleiding van de cursus en ook positieve geluiden van haar collega’s over de individuele begeleiding gehoord. Dus ze heeft ervoor gezorgd dat ze nu ook zelf werd aangemeld.

Dezelfde middag kon ze nog terecht in Doetinchem, op de STEP Preventie & Reïntegratie Praktijk, gevestigd binnen het Opleidingsbedrijf Doetinchem.

Ze vertelde tijdens het intakegesprek dat ze op vrijdag 14-03-2008 plotseling een hevige pijn in haar rechter schouder kreeg tijdens het tillen van een kratje boodschappen. De pijn nam daarna fors toe. Ondanks pijnstillers kon ze er bijna niet van slapen. Op maandag 17-03-2008 is ze naar de huisarts gegaan. Daar kreeg mevrouw te horen dat ze vermoedelijk een “verrekking” of “beschadiging” in haar rechter schouder had opgelopen.

Ze kreeg medicatie, het advies om rustig aan te doen en twee oefeningen (“omhoog kruipen langs de muur” en een “zwaai-oefening”). Mevrouw gaf aan dat ze eigenlijk niet zoveel kon met het advies om rustig aan te doen, want het gezinsleven (twee jonge kinderen) gaat gewoon door en daardoor doet ze snel teveel.

Na de Intake hebben we in totaal 7 lessen (inclusief een werkplekbezoek) gegeven, waarin we onder andere het volgende hebben gedaan:

• Uitvoerige voorlichting over de schouderblessure gegeven. Ze heeft ook een scholingsboek mee naar huis gekregen.
• De schouder beschermd tegen pijnlijke belastingen door het gebruik van een mitella en een schouderband die pijnlijke armbewegingen kan voorkomen. Deze STEP PETS hebben we geleidelijk afgebouwd.
• Geadviseerd om de schouder te koelen met een coldpack.
• Adviezen gegeven omtrent werkhervatting.
• Haar werkplek verbeterd.
• Oefeningen gegeven om de schouder “los” te houden.
• Veilig lichaamsgebruik getraind door het toepassen van de GewichtHeffersTechnieken (GHT) in allerlei dagelijkse situaties (zie foto 1).
• Belastbaarheidsverbeterende oefeningen gegeven.

Foto 1: Trainen van de GHT I, met het accent op dichtbij het lichaam.

Het geheel had het gewenste resultaat, de schouderklachten verdwenen. Daarnaast weet mevrouw haar lichaam nu veiliger te gebruiken dan voorheen en is de belastbaarheid van haar rechter schouder hoger dan voorheen, dus de kans op een herhaling van deze blessure is klein.

Door het toepassen van dit STEP beleid heb je als Instructeur ook veel voldoening in je werk, want je weet dat je mensen echt goed kunt helpen.
Bij aanvang van de begeleiding vroegen wij mevrouw of ze haar ervaringen op papier wilde zetten. Dat heeft ze gedaan en haar verhaal is hieronder te lezen.

Gerben Geerdink, STEP ZelfZorg Instructeur.


Verslag STEP-begeleiding in verband met mijn schouderblessure

Op vrijdag 14 maart 2008 blesseerde ik mijn schouder bij een tilbeweging. Na een weekend vol pijn ging ik op maandag naar mijn huisarts die mij adviseerde om het kalm aan te doen. Ik mocht echter wel alles doen, behalve autorijden. Aangezien ik twee kleine kinderen heb, is rust nemen dan erg lastig en kom je snel in de verleiding om toch bepaalde bewegingen te maken.

Al snel heb ik mijn leidinggevende gevraagd of hij mij aan kon melden bij STEP en op woensdag 19 maart 2008 (de dag van de aanmelding) kon ik terecht bij Gerben Geerdink in Doetinchem.

Ik kreeg een intakegesprek waarin uitgebreid werd stilgestaan bij de bewegingen die de pijn verergerden en welke bewegingen ik wel kon maken. Wat ik als erg prettig heb ervaren is dat er naar mijn verhaal werd geluisterd, dat ik uitleg kreeg over wat er aan de hand was en dat ik echt gehoord werd. Ik kreeg een mitella mee waardoor mijn schouder rust kreeg en kreeg ook meteen oefeningen waardoor mijn schouder niet vast zou gaan zitten.

De vervolgafspraken bestonden er vooral uit de oefeningen met mij door te nemen, verder uit te breiden en vooral mij zelf de verantwoording laten houden. Ik werd echt aangesproken op mijn eigen verantwoording, om zorg te dragen voor mijn herstel en ik hield zelf de regie in handen, iets wat ik heel prettig vond.

De tweede en derde afspraak keken er ook collega’s mee waardoor ik ook nog een ‘second opinion’ kreeg. Gezien mijn ongeduld werd ik ook telkens gewezen op de consequenties, als ik niet naar mijn lichaam zou luisteren. Soms heel confronterend, maar wel goed om te horen.

Na de eerste twee weken de mitella dagelijks te hebben gebruikt kreeg ik een ander hulpmiddel, namelijk de PSI (zie foto 2).

Foto 2: PSI / Mitella

Deze band zorgde ervoor dat ik bepaalde bewegingen, die erg pijnlijk waren, niet meer kon doen, maar dat de bewegingen die geen klachten veroorzaakten gewoon gedaan konden worden. Dit maakte dat ik al snel heel erg geconfronteerd werd met de handelingen die ik deed, op een manier die wel klachten moest veroorzaken. Na een week of 5 ben ik gaan afbouwen en merkte ik dat er toch best veel veranderd was (en gelukkig nog steeds is) qua manier van doen.

Op 21 april 2008 kwam Gerben kijken naar mijn werkplek en al snel werd duidelijk welke aanpassingen gedaan moesten worden. Mijn bureau moest
iets hoger komen te staan, maar de meeste winst was te halen uit de instelling van mijn stoel en de instelling van het beeldscherm. Hiervan was al snel resultaat te merken (zie foto 3).

Foto 3: De verbeterde werkplek

De vervolgafspraak, in Doetinchem, bestond vooral uit herhaling van de GewichtHeffersTechnieken, maar ook uit heel praktische tips zoals ‘hoe zet ik mijn kinderen in de auto?’ en ‘hoe til ik op de juiste manier mijn kinderen de trap op?’ (zie foto 4 en 5).

Foto 4: Scholing in veilig lichaamsgebruik bij het plaatsen van een kind in het autostoeltje

Foto 5: GewichtHeffersTechniek I bij het vastmaken van een kind in het autostoeltje

Uiteindelijk werd op 3 juni 2008 het begeleidingstraject afgesloten met een heel goed behaald resultaat. Ik ben erg te spreken over de wijze van begeleiden, over de benadering en met name de praktische toepasbaarheid voor mij.

Ik was al erg te spreken over STEP, maar door mijn eigen ervaring zal ik mensen nog sneller doorsturen en hoop op dezelfde positieve resultaten.

Bedankt!